ข่าว - ทีม Yuhuang ไปเดินป่าที่อ่างเก็บน้ำ Huangniubao

ที่ Yuhuang สิ่งที่เราผลิตนั้นไม่ใช่แค่เพียง...สกรูปิดผนึกสกรูยึดและ สกรู Ptนอกจากนี้เรายังสร้างทีมที่คอยสนับสนุนซึ่งกันและกัน ดังนั้นเมื่อเราตัดสินใจไปเดินป่าที่อ่างเก็บน้ำหวงหนิวปู่ เราจึงรู้ว่าที่นี่จะไม่มีการกล่าวสุนทรพจน์ที่น่าเบื่ออีกต่อไป และบางทีอาจจะมีการแข่งขันกันอย่างเป็นมิตรบ้าง

9.00 น. : จักรยานวิเศษ

กฎข้อแรกสำหรับการออกทริปของทีมหยูหวงคือ: อย่าไว้ใจจักรยานที่นั่งได้หกคนเด็ดขาด เราแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งมีฉันและเหลาหวังจาก...โรงงานผลิตสกรูและอีกกลุ่มหนึ่งคือเด็กฝึกงานคนใหม่ชื่อเสี่ยวหลี่ ผู้จัดการจาง (ที่สาบานว่าตัวเองเป็น “มืออาชีพด้านจักรยาน”) นำคนอีกคนหนึ่งมาด้วย ห้านาทีต่อมา โซ่จักรยานของเราหลุด รองเท้าของลุงหวังติดอยู่ที่บันได และเสี่ยวหลี่ก็ไม่ทันสังเกตว่าเราเบี่ยงออกจากเลน ทีมของผู้จัดการจาง? พวกเขาเดินผ่านเราไปพร้อมกับหัวเราะคิกคัก “ช้าลงหน่อย!” จนกระทั่งจักรยานของพวกเขาชนหลุม ขวดน้ำของพวกเขาก็กระเด็นขึ้นมา กรรมดีจริง ๆ ใช่ไหม?

ตอนที่เราจอดจักรยานไว้แล้วเริ่มเดินป่า เสื้อของเราก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อแล้ว แต่ไม่มีใครสนใจ เส้นทางในอ่างเก็บน้ำนั้นทำให้เราลืมกำหนดส่งงานไปเลย ต้นสนส่งกลิ่นฉุน น้ำในแม่น้ำสงบนิ่งราวกับสะท้อนท้องฟ้า และมีลำธารเล็กๆ ที่เราแวะเล่นน้ำกัน คุณหวังเริ่มเล่าเรื่องราวในสมัยก่อน ตอนนั้นเราทำแค่ของพื้นฐานเท่านั้นตัวยึด และต้องซ่อมเครื่องจักรกันเองตอนตีสอง เซียวหลี่เบิกตาโต – เธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าก่อนที่เราจะมีสายการผลิตใหม่ เราเคยบรรจุสกรูปิดผนึกด้วยมือ การเดินป่าก็เป็นแบบนี้แหละ คุณไม่ได้แค่เดิน – คุณยังพูดคุยเรื่องที่ไม่เหมาะสมที่จะพูดคุยในที่ประชุมด้วย

เที่ยง: ถ่ายรูปและเช็คอิน

ที่อ่างเก็บน้ำหวงหนิวปู่ คุณจะมองข้ามหินสีแดงที่มีตัวอักษร “ฟู่” ไม่ได้เลย มันเหมือนเป็นจุดถ่ายรูปประจำของอ่างเก็บน้ำเลยทีเดียว พวกเราต่อแถวเพื่อถ่ายรูปหมู่ ผู้จัดการจางพยายามทำหน้าจริงจังที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในขณะนั้น จิมก็กระโดดไปข้างหลังเขาแล้วทำหน้าตลก พวกเราถ่ายรูปไป 30 รูป แต่ได้รูปที่ดีแค่รูปเดียว และรูปนั้นก็ไม่เสียเพราะเขาด้วย คุณหวังคนแก่พูดติดตลกว่า “ถ้า ‘พร’ นี้จะนำโชคดีมาให้พวกเราได้ก็คงจะดีที่สุด”

พวกเราหาที่ร่มรื่นเพื่อกินอาหารกล่องและซี่โครงหมูย่างแบบท้องถิ่น เซียวหลี่และจิมแบ่งผลไม้ของเธอให้กิน (ถึงแม้จะแย่งซีนไปก็ตาม) ส่วนผู้จัดการจางแอบกินข้าวเพิ่ม มีคนเอาลำโพงพกพามาด้วย พวกเราเลยเปิดเพลงป๊อปจีนโบราณดังลั่นขณะกินข้าว ไม่มีใครหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเลย เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง พวกเราไม่ได้เป็น "ทีมโรงงานสกรู" อีกต่อไปแล้ว พวกเราเป็นแค่กลุ่มคนที่กินซี่โครงหมูย่างเสร็จและร้องเพลงได้แย่มาก ๆ เท่านั้นเอง

ช่วงเย็น: อาหารค่ำ เครื่องดื่ม และ “จำได้ไหมตอนนั้น…?”

พอถึง 6 โมงเย็น พวกเราก็หิวกันหมดแล้ว – การเดินป่าทำให้หิวมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อถึงยอดเขา (อาจารย์หลี่ชนะ แต่พวกเราคิดว่าเขาโกง) พวกเราเลยไปร้านอาหารเล็กๆ ใกล้ๆ อ่างเก็บน้ำ ร้านนั้นมีโต๊ะพลาสติก และพ่อครัวก็สั่งอาหารเสียงดังอยู่ในครัว พวกเราสั่งอาหารเยอะมาก ทั้งเนื้อสัตว์สารพัดชนิด ผัดผัก และเบียร์อีกหนึ่งลัง วันนี้ทุกคนต่างเล่าความรู้สึกของตัวเองให้กันฟังเร็วกว่าไวน์ที่รินออกมาเสียอีก

ลิซ่ารับผิดชอบการตรวจสอบคุณภาพสกรูของเรา เธอเล่าว่าครั้งหนึ่ง เพื่อทดสอบสินค้าล็อตหนึ่งอย่างเร่งด่วน เธอทำงานจนถึง 22.00 น. เธอบอกว่า “ฉันโกรธมากจนอยากจะโยนสกรูทิ้งไป แต่ต่อมาลุงหวังก็เอาบะหมี่มาให้ แล้วเราก็ช่วยกันแก้ไขสถานการณ์” ไมค์ พนักงานในโกดังของเรา ยอมรับว่าครั้งหนึ่งเขาเผลอให้สกรูไป 500 ชิ้นแก่ลูกค้า ลูกค้าส่งจดหมายขอบคุณมาให้เรา! เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม ผู้จัดการจางยกแก้วขึ้นแล้วพูดว่า “นี่แหละคือเหตุผลที่เรายอดเยี่ยม – เราทำผิดพลาด เราแก้ไขมัน และเราก็ป้อนบะหมี่ให้กันและกันขณะทำงาน”

เหตุใดเรื่องนี้จึงสำคัญ (คำใบ้: มันไม่ใช่แค่เรื่องการเดินป่าเท่านั้น)

ผู้คนถามว่า “ทำไมโรงงานผลิตสกรูถึงเสียเวลาไปกับการเดินป่า?” เพราะเมื่อลิซ่าตรวจสอบสกรูปิดผนึกในวันพรุ่งนี้ เธอจะนึกถึงช่วงเวลาที่หัวเราะกับภาพที่จิมมาแอบถ่าย เมื่อเหลาหวังกำลังแก้ไขปัญหาเครื่องจักรผลิตสกรู เขาจะนึกถึงความตื่นเต้นของเสี่ยวหลี่เกี่ยวกับชัยชนะของทีมเรา เมื่อเรากำลังเผชิญกับกำหนดส่งงานที่กระชั้นชิด เราจะไม่เห็นเพื่อนร่วมงาน แต่เราจะเห็นภาพของทีมที่เคยปั่นจักรยานที่พังด้วยกัน แบ่งปันผลไม้ และร้องเพลงเก่าๆ ด้วยกันแบบผิดคีย์

เราผลิตชิ้นส่วนยึดที่ใช้ยึดสิ่งต่างๆ เข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นอาคาร เครื่องจักร หรืออุปกรณ์ต่างๆ แต่ความมหัศจรรย์ที่แท้จริงอยู่ที่ทีมงานที่สร้างชิ้นส่วนยึดเหล่านั้น การเดินป่าครั้งนี้ไม่ได้แค่เติมพลังให้เราเท่านั้น แต่ยังเตือนเราว่าความแข็งแกร่งของ Yuhuang ไม่ได้อยู่ที่เครื่องจักรของเรา แต่อยู่ที่บะหมี่มื้อดึกของเหลาหวัง การแอบถ่ายรูปสุดฮาของจิม ความกระตือรือร้นของเสี่ยวหลี่ และทุกครั้งที่เราช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

เช้าวันจันทร์ที่โรงงาน จิมเอาภาพถ่ายหิน "ฟู" ไปแปะไว้ที่ตู้เย็นในห้องพักพนักงาน ใต้ภาพเขาเขียนว่า "เดินป่าครั้งต่อไป: ห้ามปั่นจักรยาน" พวกเราหัวเราะกัน แล้วเราก็กลับไปทำงานต่อ—ผลิตสกรูปิดผนึกสกรูยึดบริษัทของเรามีบริษัทผลิตสกรูคุณภาพสูง และทีมงานที่ทำให้การมาทำงานรู้สึกเหมือนได้ใช้เวลากับเพื่อนๆ

ถ้าคุณต้องการอุปกรณ์ยึดที่ผลิตด้วยความแข็งแกร่ง (และอารมณ์ขันเล็กน้อย) นั่นคือเรา ยูหวง: เราไม่ได้แค่ผลิตสกรู—เราสร้างทีมงาน